|
Anegdoty i przysłowia związane bezpośrednio z herbatą:
Jedną z głównych przyczyn powolnego rozpowszechniania się herbaty jako napoju w Europie było, w pierwszym okresie, nieumiejętne obchodzenie się z nią. W każdym prawie kraju istnieją więc różne żartobliwe anegdoty o przyrządzaniu herbaty. Przypomnijmy anegdotę o angielskim marynarzu, który w podarunku przysłał swojej matce funt herbaty. Matka, chcąc ugościć sąsiadki wykwintnym, zamorskim daniem, ugotowała w rondelku cały funt herbaty. Następnie odlała gorzką, jej zdaniem niepotrzebną brązową wodę, a na talerz wyłożyła wygotowane liście herbaty i polała je śmietanką.
W 1644 roku Kompania Wschodnioindyjska przysłała w darze królowi angielskiemu, jako wielką egzotyczną rzadkość, dwa funty herbaty, kupionej w Holendrów. Na angielskim tronie panował wówczas Karol II Stuart, który poślubił rodowitą księżniczkę portugalską - Katarzynę Barganza. Nowa królowa "wniosła" swojemu małżonkowi niezwykłe wiano - indyjskie miasto Bombaj i tamtejsze zwyczaje picia herbaty. Te dwa wydarzenia zdecydowały o rozpowszechnieniu picia herbaty w Anglii i spowodowały, że zwyczaj ten zaczął przenikaćdo wyższych sfer społeczeństwa w innych krajach europejskich.
Arcyksiężna Northumberland, wychowawczyni angielskiej królowej Wiktorii, uważał, że picie herbaty oraz czytanie "Timesa", to ciężkie grzech młodych dziewcząt. Dlatego też surowo zakazała swojej wychowance obydwu tych przyjemności.
Zaraz po koronacji na Królową w dniu 28 czerwca 1837r. królowa Wiktoria zażądała filiżanki herbaty najnowszego wydania "Timesa". Obydwa żądania zostały natychmiast spełnione, a wtedy Wiktoria powiedziała z uśmiechem: "Oto jest wreszcie dowód, że rzeczywiście panuję."
Herbata, obok whisky, stała się ulubionym napojem tej królowej.
Cecil Rhodes, angielski premier:
Ostatnio byłem gościem barona Alfreda de Rotszylda w jego pałacyku miejskim przy Seamore Place. Wczesnym rankiem pojawił się w mojej sypialni lokaj w liberii z olbrzymim wózkiem śniadaniowym do obsługi gości w pokojach i zapytał: "Czy życzy pan sobie herbaty, Sir, czy może świerzą brzoskwinię?".Wybrałem herbatę, a wtedy padło pytanie: "Chińską, indyjską czy cejlońską, Sir?" Wybrałem herbatę indyjską i później nastąpił dalszy ciąg: "Z cytryną, śmietanką czy mlekiem, Sir?" Gdy zdecydowałem się na mleko, wtedy zapytano mnie o rasę krowy, od której miało pochodzić to mleko: "Jersey, Hereford czy Shorthorn, Sir?" Nigdy już więcej w życiu smakowała mi tak bardzo filiżanka herbaty jak wówczas; tutaj byłem rzeczywiście "Jego Wysokością Gościem".
Charles Lamb, znany smakosz herbaty:
Wiara w herbatę to wielka sztuka zakrywania piękna, by je odkrywać ponownie, i domyślania się, czegoś, czego się nie ma odwagi ujawnić. Jest to subtelna tajemnica, jak można śmiać się z samego siebie, dyskretnie, ale serdecznie, a tym samym jest to najdoskonalsza recepta filozofów na wspaniałe samopoczucie.
Przysłowie kaukaskie:
Gdy masz dobrą żonę, barszcz i mocną herbatę, możesz być całkowicie zadowolony z życia.
Przysłowie francuskie:
Mężczyźni są jak herbata: przede wszystkim, muszą naciągnać...(albo - trzeba ich naciągnać - zwrot idiomatyczny - przyp. tłum.)
Przysłowie chińskie:
Całowanie przypomina picie herbaty z sita - ani jednym, ani drugim nigdy się nie można nasycić.
|
